Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ανοιχτή επιστολή Λάμπρου Μίχου για την Αγία Βαρβάρα: "Όλοι Μαζί, Πάμε Μπροστά"



Με μία ανοιχτή επιστολή, ο πρώην δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας, και πρώην βουλευτής, Λάμπρος Μίχος ανακοίνωσε ότι θα συμμετέχει στις επικείμενες εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ο πρώην Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας, στέλνει το δικό του μήνυμα και καλεί σε συστράτευση δυνάμεων για να αποκτήσει ξανά η Αγία Βαρβάρα τη χαμένη της αίγλη.
"Σήμερα, Τώρα, περιττεύουν τα βολικά ψέματα και οι κομματικές ή προσωπικές ρητορείες. Ας μη χαθεί ούτε μια μέρα", αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Μίχος στην ανοιχτή επιστολή προς τους ΔΗμότες της Αγίας Βαρβάρας.
Διαβάστε ολόκληρη την ανοιχτή επιστολή του κ. Μίχου.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΛΑΜΠΡΟΥ ΜΙΧΟΥ
Αγία Βαρβάρα 1η Οκτώβρη 2018

Αγαπητέ συνδημότη και συνδημότισσα

Σε άκουσα και γι αυτό είμαι πάλι εδώ, ενώπιόν σου. Έτοιμος να αναλάβω τη διοίκηση του Δήμου και αποφασισμένος να αναμετρηθώ με τα προβλήματα, που σωρεύτηκαν τα τελευταία χρόνια.

Βιώνουμε μαζί τη σταδιακή απαξίωση της πόλης μας και δεν δικαιούμαστε να μείνουμε άλλο αδρανείς.

Απευθύνομαι στον καθένα και στην καθεμιά σας ξεχωριστά. Σε εσάς, που μαζί αγρυπνούσαμε μέχρι να ανθίσει το πρώτο κλαράκι της πόλης.
Σε όλους εσάς που χάρη στην καθολική και αποφασιστική σας στήριξη οδηγήσαμε με κόπο την πόλη στην κορυφή και τώρα παρακολουθούμε να κατρακυλάει στην παρακμή.

Βασισμένος στη σχέση εμπιστοσύνης, που έχει σφυρηλατηθεί ανάμεσά μας τα προηγούμενα χρόνια, σε διαβεβαιώνω και δεσμεύομαι πως θα σταματήσουμε αυτόν τον κατήφορο, πως θα κάνω κάθε θυσία, ώστε η πόλη μας να ξαναγίνει χαρούμενη, φιλική, σεβαστή, καθαρή και ασφαλής.

Η τωρινή δημοτική αρχή, που αρχικά εμπιστευθήκαμε, δυστυχώς μας διέψευσε και μας απογοήτευσε. Το Δήμο δεν τον υπηρέτησε αλλά τον χρησιμοποίησε και επέτρεψε να επανέλθουν νοοτροπίες που ταλαιπωρούν την πόλη και διώχνουν τους κατοίκους της.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι το αξίωμα του Δημάρχου της Αγίας Βαρβάρας δεν είναι ένας ευχάριστος περίπατος στην εξοχή, όπως κάποιοι αφελώς το νομίζουν. Είναι αγρύπνια, είναι κούραση, αλλά κυρίως είναι σύγκρουση με κακές νοοτροπίες και συμφέροντα. Γι αυτό χρειάζεται πυγμή, πείρα, γνώση, τόλμη, σκληρή δουλειά, αυταπάρνηση, ασυμβίβαστη στάση και αποφασιστικότητα και κυρίως του καθενός και της καθεμιάς η δυναμική στήριξη, όπως παλιά, που βάλαμε τάξη στην πόλη, δώσαμε αυτοπεποίθηση στους συνδημότες μας και όλα τα εφόδια στα παιδιά μας. Τότε, που όλοι μιλούσαν για το δικό μας καλό παράδειγμα, για το δικό μας μικρό θαύμα με τα 14 σχολικά κτίρια, το δημαρχείο, τα επτά πνευματικά κέντρα, τις εννιά πλατείες, τις 22 παιδικές χαρές, τους τρείς παιδικούς σταθμούς, τα τρία ΚΑΠΗ, τα δύο κλειστά γυμναστήρια, τα τρία αναψυκτήρια, τους δύο σταθμούς ΜΕΤΡΟ, τα 28 στρέμματα στα Ριμινίτικα, τα 34 στρέμματα στο Άλσος Μητέρας, τα 38 στρέμματα της ΒΙΟΧΡΩΜ, τις πρωτοποριακές πολιτιστικές δομές και τις κοινωνικές δράσεις και άλλα πολλά, αλλά και το σεβασμό και την αναγνώριση όλων, την υπερηφάνεια και την αυτοπεποίθηση των κατοίκων της πόλης.

Η εμπιστοσύνη σας και η δυναμική σας πάνδημη στήριξη ήταν το μεγαλύτερο όπλο μου. Την εμπιστοσύνη αυτή δεν την έκανα γοητεία και λούσα, την ανταπέδιδα με μεγαλύτερη αφοσίωση και με όλο και πιο σκληρή δουλειά. Κι εσείς με ανταμείβατε με ακόμα μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και ακόμη πιο γενναιόδωρη στήριξη. Έτσι γράφτηκε η ιστορία εκείνης της δημιουργικής εποχής.

Αυτή τη στράτευση στο κοινό καθήκον είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να την επαναλάβουμε.

Σήμερα, Τώρα, περιττεύουν τα βολικά ψέματα και οι κομματικές ή προσωπικές ρητορείες. Ας μη χαθεί ούτε μια μέρα. Η πόλη μας δεν έχει άλλες αντοχές. Από αυτή την κινητοποίηση ας μη λείψει κανείς. Σας το ζητώ με επίγνωση και με ευθύνη.

Εγώ δεσμεύομαι, ενώπιόν σου, συνδημότισσα και συνδημότη, ότι θα πράξω το χρέος μου στο ακέραιο, όπως ξέρεις ότι χωρίς δισταγμούς, χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς πισωγυρίσματα το έκανα πάντα!!

Πάμε λοιπόν
Πάμε Ξανά
Όλοι Μαζί
Πάμε Μπροστά.

Η Κατερίνα Παπακώστα "αδειάζει" το αστυνομικό τμήμα Αγίας Βαρβάρας


Μένει από... δυνάμεις το Αστυνομικό Τμήμα Αγίας Βαρβάρας. Η κρίση έχει "απογυμνώσει" τα Αστυνομικά Τμήματα, η εγκληματικότητα αγγίζει ψηλά ποσοστά στην ευρύτερη περιοχή, αλλά οι ιθύνοντες φαίνεται πως έχουν το μυαλό τους μόνο στον... Ρουβίκωνα.

Η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Κατερίνα Παπακώστα, σε τηλεοπτική της εμφάνιση, αναφερόμενη στις επιθέσεις του Ρουβίκωνα, είπε «δεν με ικανοποιεί η εικόνα αντιμετώπισής του». Η κυρία Παπακώστα μάλιστα τόνισε ότι πρέπει να γίνει ένας ανασχεδιασμός για την αντιμετώπιση του Ρουβίκωνα. «Πρέπει να δούμε το πλαίσιο φύλαξης στόχων, με ποιους όρους, με ποιες προϋποθέσεις, πρέπει να προσφέρουμε ασφάλεια στα στελέχη μας. Εμένα η εικόνα δεν με ικανοποιεί, γιατί βλέπω βανδαλισμούς περιουσίας και πολύ μεγάλη ζημιά στην εικόνα της χώρας», ανέφερε.

Τόνισε πως δεν είναι δυνατόν να επιτρέπεται σε οποιονδήποτε να προκαλεί φθορές που επισκευάζονται με χρήματα φορολογούμενων πολιτών οι οποίοι υπέστησαν «αφαίμαξη» την εποχή των Μνημονίων.

Την ίδια στιγμή, στην Αγία Βαρβάρα, πόλη που ανέδειξε την κα Παπακώστα, το Αστυνομικό Τμήμα φαίνεται πως μένει από... δυνάμεις. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, έξι τουλάχιστον αστυνομικοί από το συγκεκριμένο -ούτως ή άλλως- υποστελεχωμένο Αστυνομικό Τμήμα, καλούνται να περιπολούν πλέον και γύρω από το πατρικό σπίτι της υφυπουργού, στο οποίο πλέον δεν κατοικεί, γύρευε γιά το άλλο όπου μένει....

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ακόμη και οι βάρδιες των αστυνομικών φαίνεται να βγαίνουν με δυσκολία, ενώ για τεπό, ούτε κουβέντα. Για την εικόνα του Αστυνομικού Τήματος της πόλης της Αγίας Βαρβάρας, τι έχει να πει η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη;

Εντάξει κι ο Ρουβίκωνας, αλλά κι η Αγία Βαρβάρα με τα τόσα προβλήματα τι φταίει; Γιά καλό έγινε η Αγιοβαραβαριώτισσα υφυπουργός;

Φεστιβάλ Κιθάρας με σημαντικές παρουσίες στον Βόλο


Με την Santa Barbara Guitar Orchestra και τον Βολιώτη Μαέστρο και Κιθαριστή Αλέξανδρο Παπαρίζο, το Φεστιβάλ Κιθάρας Μαγνησίας, στον Βόλο.
Με μια ξεχωριστή προσωπικότητα της μουσικής στην Θεσσαλία, αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα, τον Βολιώτη κιθαριστή και μαέστρο, Αλέξανδρο Παπαρίζο και Σολίστ τους Αχιλλέα Ακριτίδη, Σπύρο Κουκάκη και Ταξιάρχη Κούντρια, θα συνεργαστεί η βραβευμένη απο την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών κριτικών Santa Barbara Guitar Orchestra, με την Κιθαριστική Ορχήστρα Βόλου Μαγνησίας, στο Φεστιβάλ Κιθάρας Μαγνησίας που διοργανώνεται με την στήριξη του ΔΟΕΠΑΠ - ΔΗΠΕΘΕ του Δήμου Βόλου και την συμπαράσταση του Συλλόγου Ελλήνων Κιθαριστών, και θα διεξαχθεί 10-12 Νοεμβρίου στον Βόλο.

Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ είναι ο επίσης Βολιώτης Κιθαριστής και Τραγουδοποιός Τάσος Ιωακειμίδης, ο οποίος είναι και Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Κιθαριστικής Ορχήστρας Μαγνησίας-Βόλου, που ίδρυσε και διηύθυνε στις πρώτες της συναυλίες, ο μεγάλος δάσκαλος της κιθάρας, Βαγγέλης Μπουντούνης.
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ θα εμφανιστεί ο διεθνούς φήμης Σολίστ, Στέλιος Γκόλγκαρης. Μαζί του ο σπουδαίος Βολιώτης τραγουδιστής Κώστας Ζεμπίλας και η κιθαρίστρια Εύη Καλλία - Γκατζή,που θα συμπράξει ως κιθαριστικό ντουέτο με τον Τάσο Ιωακειμίδη.
Προσκεκλημένοι της διοργάνωσης είναι κορυφαία ονόματα της κιθάρας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως οι Βασίλης Μαστοράκης, Γιώργος Γκόλγκαρης, Κορίνα Βουγιούκα, Αντώνης Μυτακίδης, Μιχάλης Σουρβίνος, Χριστόδουλος Μπενετάτος, Δημήτρης Σβυντρίδης, Πέτρος Ρίστας, Αριστοτέλης Βρεττάκης, Γιώργος Αγιάσογλου, Ισίδωρος Αντωνίου, Γιούλα Αντωνίου, και οι νεαροί Ηλίας Διαμαντάκης, Γιώργος Μανώλης, Δημήτρης Σταυρόπουλος, Δήμητρα Γιάννου, Σπύρος Μάστορας, Γιώργος Κανελλόπουλος.

Η Santa Barbara Guitar Orchestra είναι οι: Άγγελος Πίνας, Νικόλας Σαμαράς, Στέλος Παναρίτης, Δημήτρης Τσάμπρας, Γιάννης Καπαθανασιάδης, Χρήστος Ανδριανός, Μιχάλης Τσακίρογλου, Δημήτρης Νάτσος, Χρήστος Βερτσάνης, Κωνσταντίνα Καραμπετσάνη, Αναστασία Σταύρου, Μαρία Αλτιπαρμάκη, Έφη Χουρσόγλου, Φωτεινή Χρυσοχοΐδη, Σταυρούλα Χαλκιά, Λάμπρος Μίχος, Ιωάννα Τσακίρογλου, Διονυσία Γιαννικάκη και Μανώλης Παπαδημητρίου.
Στο πιάνο ο Μιχάλης Τασόπουλος και στα τύμπανα ο Γιάννης Κορδής. Όλες οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, θα γίνουν στο Δημοτικό Θέατρο Νέας Ιωνίας με ελεύθερη είσοδο για το κοινό της Μαγνησίας στις 18:30.

Mε αφορμή την υπόδειξη ενός ξένου….


….αξίζει να ξεναγηθούμε στην Πνύκα, από όπου για «τεχνικούς λόγους» δεν κατάφερε να μιλήσει.
Εδώ συναθροιζόμενοι οι Αθηναίοι επινόησαν και καταξίωσαν την έννοια του πολίτη. Η δημοκρατία δεν ήταν χίμαιρα. «Ό,τι εν τω δήμω δοκεί άριστον είναι», «Ό,τι αποφασίζει ο δήμος είναι άριστο».
Είχε απόλυτη κυριαρχία, ως αξίωμα, το ΕΜΕΙΣ, στα χέρια ενός καλά οργανωμένου λαού σπουδαγμένου με την πολιτική αρετή, μέσα από την «υποχρεωτική» συμμετοχή στα κοινά, με επίγνωση του ρόλου του να ορίζει και να υπηρετεί αδιάλειπτα και ασυμβίβαστα το κοινό καλό.
Δεν υπήρχε σύγκρουση μεταξύ κυβέρνησης και πολιτών. Κυβέρνηση ήταν όλοι οι πολίτες. Η εξουσία ανήκε σε όλους. Δεν υπήρχαν κομματικές ιεραρχίες, αρχηγοί κομμάτων και διορισμένη Βουλή. Δεν ήταν η πολιτική κλειστό επάγγελμα για τους εκλεκτούς των μέσων ενημέρωσης, του οικονομικού κατεστημένου και της πολιτικής ελίτ, ούτε υπήρχαν επαγγελματίες πολιτικοί. H πολιτική δεν ήταν μέσο για εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων και η εξουσία μέσο για την αναπαραγωγή της. Δεν υπήρχαν οι νυκτερινές και φωτογραφικές τροπολογίες, oι στημένες ψηφοφορίες και οι αδιάλλακτες πλειοψηφίες. Ούτε αποσβεστικές προθεσμίες, ούτε νόμος περί ευθύνης (διάβαζε περί απαλλαγής) υπουργών, ούτε βουλευτική ασυλία.
Tότε ο καθένας, για μια μόνο μέρα και με κλήρωση μπορούσε να προεδρεύσει στην Eκκλησία του Δήμου, να γίνει μέλος της βουλής μόνο για ένα χρόνο και με κλήρωση αγορανόμος, μέλος του δικαστηρίου, δημόσιος υπάλληλος, πρόεδρος των πρυτάνεων , ταμίας και εισπράκτορας των χρεών. Πραγματικοί νομοθέτες ήταν οι πολίτες, που μπορούσαν να εισηγηθούν ένα νόμο στην Εκκλησία του Δήμου και να αναλάβουν και την ευθύνη για την πρωτοβουλία τους.
Υπήρχε όμως η ‘’γραφή παρανόμων’’ και ‘’η γραφή νόμου μη επιτήδειον θείναι’’ για όσους εισηγούνταν νόμους και αποφάσεις ενάντιες στο συμφέρον της πόλης.
Είχε τότε κατακτηθεί το ύψιστο δικαίωμα της ισηγορίας, το δικαίωμα δηλαδή του πιο ταπεινού πολίτη να λάβει το λόγο και να εναντιωθεί στην όποια εξουσία. Αυτό το δικαίωμα, συνδυασμένο με την αρετή της τόλμης να χρησιμοποιεί κάποιος το λόγο για να πει την αλήθεια, συγκροτεί την ύψιστη αρετή, που ονομάσθηκε παρρησία. Η παρρησία δεν είναι απλά, μια ειλικρινής εκφορά του λόγου. Απαιτεί τόλμη, την τόλμη να αποκαλύψεις μια απάτη να κάνεις μια γενναία αυτοκριτική να αντιταχθείς στο βολικό και χρήσιμο ψέμα. Αυτή η παρρησία είναι ο εχθρός του λαϊκισμού και της δημαγωγίας.
Δεν υπήρχαν τότε διορισμένες δικαστικές ηγεσίες, στημένες συνθέσεις, έξυπνες αναβολές, ύποπτες συναλλαγές, παραδικαστικά κυκλώματα. Η κλήρωση των δικαστών γινόταν από σώμα έξη χιλιάδων πολιτών το ίδιο πρωινό, για συγκεκριμένη κάθε φορά δίκη, με αδιάβλητη μηχανή κλήρωσης. Κανείς πολίτης ποτέ μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήξερε αν και ποιος θα γινόταν δικαστής, για ποια δίκη, με ποιον πρόεδρο και για μια μέρα μόνο. Ούτε διαβουλεύσεις γίνονταν μεταξύ των δικαστών, οι οποίοι αμέσως μετά τη διαδικασία πήγαιναν στις κάλπες και έριχναν τη ψήφο τους. Το Δικαστήριο λεγόταν Ηλιαία συμβολικά γιατί όλα γίνονταν υπό το φως, χωρίς καμία υποψία δωροδοκίας αλλά και κυριολεκτικά διότι το δικαστήριο αυτό ξεκίνησε τη λειτουργία του υπό το φως του ήλιου και συνεδρίαζε μέσα στην αγορά, στην καρδιά της πόλης.
Επρόκειτο για ένα κράτος πλήρως ταυτισμένο με την κοινωνία, με διαρκή το συλλογικό έλεγχο και την άμεση συμμετοχή όλων στη διαφύλαξη της δικαιοσύνης και της διαφάνειας, στην υπεράσπιση του κοινού καλού, με λογοδοσία αλλά και με εξοστρακισμό, την αποπομπή δηλαδή, καθενός που συγκέντρωνε μεγάλη εξουσία στο πρόσωπο του και ήταν κίνδυνος για το δημοκρατικό πολίτευμα.
Εκεί διαπλάστηκε η αριστεία, ως αγώνας συνεισφοράς σε μια δικαιότερη κοινωνία, παρακινώντας τον πολίτη όχι να είναι καλλίτερος από τον άλλο αλλά να είναι συνεχώς καλλίτερος από τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό απαιτούσε η δικαίωση του δημοκρατικού πολιτεύματος που βασιζόταν στη βούληση και την υπευθυνότητα των μελών του.
Δυστυχώς η δημοκρατία εκείνη, κατά την εύστοχη διαπίστωση ενός διακεκριμένου Ελληνιστή, απεβίωσε χωρίς απογόνους.
Η επαναθεμελίωση της δεν θα μπορούσε να επιχειρηθεί χωρίς μια νέα σεισάχθεια, σαν εκείνη που εφάρμοσε ο Σόλων, τη διαγραφή δηλαδή των χρεών που είχαν σκλαβώσει μεγάλο μέρος του Αθηναϊκού πληθυσμού, να θυσιάσει δηλαδή, τις απαιτήσεις των δανειστών χάριν της επιβίωσης των οφειλετών καθώς η οικονομική αυτή ανισότητα δεν μπορούσε να αποτελέσει βάση για τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ας ξαναδούμε σήμερα τη δική μας δημοκρατία όπου η δημοσιονομική πολιτική δεν ασκείται από το Κράτος, η χρηματοοικονομική εξουσία και οι εξωθεσμικοί μηχανισμοί έχουν υφαρπάξει την πολιτική εξουσία, η κρίση αποβαίνει σε όφελος του πλούτου, που ρέει συνεχώς σε λιγότερα χέρια, η λεηλασία του δημόσιου πλούτου αποστερεί τη χώρα από κάθε ελπίδα ανάταξης, η δέσμια των δανειστών κυβέρνηση εξουδετερώνει τα ελάχιστα υπολείμματα ριζοσπαστισμού με τον ευτελισμό των ιδεών και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, το κράτος δικαίου και το κοινωνικό κράτος έχουν απελπιστικά συρρικνωθεί και το άνθος της Ελληνικής νεολαίας έχει ξενιτευτεί.
Η πραγματική δημοκρατία είναι τελικά κάτι άπιαστο και μακρινό; Ίσως όχι. Προς το παρόν όμως, στο όνομα της, η κρίση μακραίνει και η εκμετάλλευση και η εξαθλίωση των ανθρώπων, βαθαίνει!

21.11.2016
Άρθρο του Λάμπρου Μίχου

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Δυτικά Νέα"- www.westnews.gr

Μια σύντομη αφήγηση δημοτικής φαντασίας


Γράφει ο Λάμπρος Μίχος.

«Η Αγία Βαρβάρα του 2020, όπως με ανοιχτά τα μάτια την ονειρευτήκαμε και η εμπνευσμένη και δημιουργική προσπάθεια εκατοντάδων ανθρώπων την καταξίωσε, τώρα κοντανασαίνει και οπισθοπατεί. Ήτανε το λαμπερό άστρο της Αττικής και τώρα μοιάζει με πρόωρα γερασμένη και ρυτιδιασμένη κόρη.»

Έτσι μου την περιέγραψε ένας φίλος που έλειψε επτά χρόνια στον Καναδά και βρέθηκε μια βδομάδα καλοκαιριού στη γενέθλια πόλη του.

Περπατήσαμε μαζί μερικά βράδια στις άλλοτε ευωδιαστές ανθοστοιχίες των πεζόδρομων, των πλατειών και των αλσών. Ξεραμένο χώμα και χορταριασμένες τρύπες εκεί που έσφυζαν οι φουντωμένες ορτανσίες και οι κατακόκκινοι ιβίσκοι. Ξεστρατίσαμε πολλές φορές ν’ αποφύγουμε τους σωρούς τα σκουπίδια στους ξεχειλισμένους κάδους και τα χυμένα ανάκατα στους δρόμους και τα πεζοδρόμια.

Στην άλλοτε οργιαστική από δροσιά και μοσχοβολή περιοχή ΠΑΝΘΕΟΝ βρήκαμε λεηλατημένο τοπίο, δυσωδία και αποφορά, όπως και πολλά κεντρικά και απόμερα σημεία της πόλης.

Στην κεντρική πλατεία ακούγαμε τους χτύπους των βηματισμών μας, ξεκούρδιστους ήχους μιας πονεμένης μελωδίας.  Έρημο, άχαρο, σκοτεινό τοπίο.

«Ξένος τόπος, σχεδόν εχθρικός. Με φοβίζει…», μου είπε ο φίλος μου.

Δεν υπήρχε πλέον το καθαρό νερό των συντριβανιών, που τιναζόταν ψηλά και πάφλαζε καθώς έπεφτε στις λίμνες, για να τον αποσπάσω. Του είπα στέρεψε το νερό για να μην αναγκασθώ να του δείξω την πραγματική εικόνα.

Συνεχίσαμε προς το αγαπημένο μας  πρώτο δημοτικό.

Έφυγε, χωρίς να μάθει ότι η Αγία Βαρβάρα είναι κομμένη στη μέση, χωρίς συγκοινωνία, χωρίς πηδάλιο με όραμα και ευαισθησία, παραδομένη στην  αυθαιρεσία και στην αναρχία και για πολλά άλλα.

Με ρώτησε καθώς αποχαιρετιόμασταν. Εσείς τι κάνετε; Τ’ αφήνετε έτσι; Χάσατε την ορμή σας, τα όνειρά σας θάμπωσαν;

Όχι, του απάντησα σιγανά, καθώς απομακρυνόταν. Ίσως δεν άκουσε. Άλλωστε δεν ήταν απάντηση που αφορούσε εκείνον, αφορούσε εμένα. Εμάς...

Πηγή: www.westnews.gr

Λάμπρος Μίχος: «Συνδημότες με παροτρύνουν να ασχοληθώ ξανά με την Αγία Βαρβάρα»


Στην εφημερίδα ΔΥΤΙΚΑ ΝΕΑ μίλησε ο πρώην Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας και πρώην βουλευτής Β' Αθήνας, Λάμπρος Μίχος.

Ο κ. Μίχος αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πόλη που ζει και αναπνέει μέχρι και σήμερα αφού όπως μας τόνισε, δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή να ασχολείται έστω και παρασκηνιακά με την Αγία Βαρβάρα.

Ο πρώην Δήμαρχος μίλησε για τη Δημοτική αρχή, την Αντιπολίτευση και για το αν θα συμμετάσχει στις επόμενες δημοτικές εκλογές.

- κ. Μίχο κατά την άποψή σας ποια είναι η σημερινή κατάσταση στην Αγία Βαρβάρα. Από τη στιγμή που σταματήσατε να είστε Δήμαρχος θεωρείται ότι είναι καλύτερη;

Έλεγα πάντα στους συνεργάτες μου στο δήμο, ότι μάθαμε τον κόσμο μας να είναι απαιτητικός και πλέον δεν θα αρκείται στα λιγότερα, θα τα θέλει όλα. Όλα, όσα απολαμβάνουν οι πολίτες στις σύγχρονες πόλεις. Εμείς του μάθαμε ότι αξίζει και τα δικαιούται όλα. Τα διεκδικήσαμε και τα κερδίσαμε μαζί του: Σύγχρονα δημοτικά κτίρια και υπηρεσίες, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, πλατείες, θέατρα, εικαστικά, κοινωνική οργάνωση, πολιτισμό…

Τώρα η πόλη κοντανασαίνει.

Ποια δημοτική αρχή μπορεί να αντέξει όντας κατώτερη από τις απατήσεις των δημοτών της, που εξακολουθούν να φωτίζονται από τις δημιουργικές αναμνήσεις του κοντινού παρελθόντος της;

Κύκλωνε η ματιά μας από το ΠΑΝΘΕΟΝ τη μαγευτική θέα της Αθήνας και χανότανε έως πέρα στη θάλασσα του Φαλήρου…

Τι άλλο να σας πω. Η σημερινή εικόνα της πόλης με προσβάλλει και με πληγώνει.


- Εγείρατε θέμα σχετικά με τα έργα του Μετρό που γίνονται στην πόλη. Θα θέλατε να μας αναφέρετε συνοπτικά το πρόβλημα;
 

Στο δήμο μας είχαν προγραμματισθεί δύο σταθμοί ΜΕΤΡΟ στη γραμμή από Εσταυρωμένο προς Πειραιά. Ο σταθμός Αγίας Μαρίνας παραδόθηκε και ήδη λειτουργεί. Ο άλλος σταθμός, με την ονομασία ‘’Αγία Βαρβάρα’’, βρίσκεται στο σημείο όπου χτυπά η εμπορική καρδιά της πόλης και με την έναρξη της κατασκευής του κόπηκε η κεντρική αρτηρία της πόλης στη μέση.

Ο μετροπόντικας μπήκε στη σήραγγα από ένα εργοτάξιο στην Αγία Βαρβάρα, πέρασε το σταθμό Αγία Βαρβάρα, πέρασε τον Κορυδαλλό και κάποτε θα φθάσει στον Πειραιά, με μεγάλη απ’ ότι φαίνεται καθυστέρηση. Τα μπάζα όμως από τη διάνοιξη της σήραγγας συνεχίζουν να βγαίνουν από το εργοτάξιο της Αγίας Βαρβάρας παρότι  η σύμβαση που υπογράφηκε με τον εργολάβο προβλέπει ότι μόλις ο μετροπόντικας περάσει τον Κορυδαλλό τα μπάζα θα βγαίνουν πλέον από τον Κορυδαλλό. Θα δινόταν έτσι η δυνατότητα να τελειώσει και να παραδοθεί ο σταθμός Αγία Βαρβάρα, να ανοίξει ο δρόμος και να ανασάνει η πόλη. Αν μείνουν τα πράγματα, ως έχουν, τα μπάζα θα συνεχίσουν να βγαίνουν από το εργοτάξιο της Αγίας Βαρβάρας ωσότου ο Μετροπόντικας καταλήξει στον Πειραιά και έως τότε η τρύπα θα χάσκει στο κέντρο της πόλης με σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις για την πόλη και τους ανθρώπους της. Ο Μετροπόντικας πέρασε από τον Κορυδαλλό τον Απρίλιο του 2015 και ενώ η δημοτική Αρχή της Αγίας Βαρβάρας γνωρίζει τους όρους της σύμβασης που προβλέπουν έξοδο των προϊόντων εκσκαφής από τον Κορυδαλλό, παραμένει απολύτως αδρανής.

Η ζημιά από την αυθαίρετη παράβαση των όρων της σύμβασης είναι προφανής και για το συνολικό έργο αλλά και για το δήμο μας και αναμφισβήτητη η επιβάρυνση που προκαλεί.




- Πως πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε πιο ενεργά με τα αυτοδιοικητικά της Αγίας Βαρβάρας; Πιστεύετε ότι η αντιπολίτευση είναι χαλαρή προς τη Δημοτική Αρχή;

Το μετρό αλλάζει εντελώς τη ζωή στην πόλη μας και η ωφέλεια που θα προκύψει από τη λειτουργία του είναι αναμφισβήτητη. Η αδικαιολόγητη όμως καθυστέρηση σε βάρος των επαγγελματιών και κατοίκων του δήμου μας από την ετσιθελική αγνόηση των όρων της σύμβασης και η ταυτόχρονη παθητικότητα και αμεριμνησία της δημοτικής αρχής δεν ήταν δυνατόν να με αφήσουν αδιάφορο.

Να υπογραμμίσω ότι η έξοδος του εργοταξίου, από όπου βγαίνουν τα προϊόντα εκσκαφής, βρίσκεται απέναντι από το σχολικό συγκρότημα της πόλης όπου φοιτούν πάνω από χίλια παιδιά. Τα φορτηγά μπαίνουν και βγαίνουν αδιάκοπα, κάθε λεπτό, με λάσπες, σκόνη,  θόρυβο και άπειρους κινδύνους.

Δεν έχω τίποτα με τους Κορυδαλλιώτες, εκείνοι καταφέρνουν να μην εφαρμόζεται η σύμβαση. Εμείς εξοπλισμένοι με τη σύμβαση και με συμμάχους την Αττικό Μετρό, τη νομιμότητα και το γενικό συμφέρον αδρανούμε.

Γι αυτό είπα, ότι θα γίνει αυτό που πρέπει, μπορεί δεν μπορεί, θέλει δεν θέλει ο κ. Δήμαρχος.

Και αυτή είναι η βούληση όλων των κατοίκων της πόλης.

Νομίζω ότι η φωνή αυτή ακούσθηκε από τους αρμόδιους και θα παύσει η επιβλαβής για το γενικότερο συμφέρον και η άδικη και υπέρμετρη για την πόλη μας επιβάρυνση αλλιώς οι αδρανούντες αρμόδιοι θα βρεθούν προ εκπλήξεως.

Δεν ήταν βέβαια το «μετρό» το πρώτο και μόνο ερέθισμα. Ήταν η αιτία που ξεχείλισε το ποτήρι.

Είχα προειδοποιήσει τη δημοτική αρχή, με φίλια πρόσωπα και είχα ενημερώσει σχετικά και την αντιπολίτευση.

Μόνο όμως ο κ. Βασιλάκος έθεσε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο και έκανε και δημόσια δήλωση. Όχι μόνο δεν πήρε απάντηση, αλλά λοιδορήθηκε κιόλας.

Πρέπει να σας πω, ότι και στη συμπολίτευση και στην αντιπολίτευση υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι αλλά είναι μάλλον αιφνιδιασμένοι από την πρωτοφανή αδράνεια της δημοτικής αρχής και οπωσδήποτε αμήχανοι.

Σε ότι με αφορά, δεν έπαψα ποτέ να ασχολούμαι με την Αγία Βαρβάρα και δεν έμεινα ποτέ μακριά από τους ανθρώπους της, τα προβλήματα και τις ανάγκες τους.

Θα μπορούσα σε πολλά θέματα να αναφερθώ, που με στενοχωρούσαν και με θύμωναν. Προτιμούσα να παρακολουθώ να μεγαλώνουν τα δένδρα που φυτέψαμε, να γεμίζουν ξένοιαστους ανθρώπους τα κέντρα λόγου και τέχνης που χτίσαμε, να προοδεύουν τα παιδιά που από μικρά τα φροντίσαμε…


- Κλείνοντας, θα θέλατε να μας πείτε αν θα δούμε τον Λάμπρο Μίχο να ασχολείται και πάλι ενεργά με τα θέματα του Δήμου και ενδεχομένως να συμμετάσχει και στις επόμενες εκλογές;

Έχω μια πολύ ισχυρή παρότρυνση από συνδημότες μου να επανέλθω, αλλά δεν είναι στις προθέσεις μου και μέχρι το τέλος θα προσπαθήσω να κινητοποιήσω νέους ανθρώπους να βγουν μπροστά. Πιστεύω στον επαρκή χρόνο που απομένει μέχρι τις επόμενες δημοτικές εκλογές να τα καταφέρω. Άλλωστε η προφανής ανεπάρκεια της παρούσας δημοτικής αρχής είναι επαρκής λόγος ενθάρρυνσης να το πράξουν.

Πηγή